Μυστηριώδες πλάσμα στην αρχαία Αίγυπτο θάφτηκε ως Φαραώ.

Κάιρο, Αίγυπτος. Το εύρημα ανακαλύφθηκε σε έναν τάφο στην περιοχή Λαχούλ της Αιγύπτου, από τον καθηγητή Βίκτορ Λούμπεκ του πανεπιστημίου της Πενσυλβάνια....
Ο Αμερικανός καθηγητής είπε ότι εντοπίστηκε σε μια μικρή πυραμίδα κοντά στην πυραμίδα του Φαραώ Σενουσρέτ Β΄.

«Η μούμια μοιάζει σαν πλάσμα εξωγήινο και χρονολογείται πάνω από δύο χιλιάδες χρόνια, δείχνει σαν ένα ανθρωποειδή. Έχει μεγάλο κεφάλι, μεγάλα μάτια και ένα μικρό και λεπτό σώμα», δήλωσε μια πηγή από την Αίγυπτο η οποία έχει δώσει λεπτομέρειες αλλά και φωτογραφίες από την παράξενη μούμια- διατηρώντας, όμως, την ανωνυμία.

Ο καθηγητής Victor Lubek πιστεύει ότι το λείψανο μουμιοποιήθηκε προσεχτικά και αποθηκεύθηκε στην πυραμίδα και αυτό δηλώνει ότι ο αποθανών είχε περάσει από όλες τις τελετές και τις διαδικασίες που ακολουθούνται μετά το θάνατο στην αρχαία Αίγυπτο.

«Το σώμα του νεκρού θάφτηκε με μεγάλο σεβασμό και φροντίδα και συνοδεύεται από μια σειρά παράξενων αντικειμένων. Υπάρχουν επιτύμβιες επιγραφές που υποδεικνύουν ότι αυτός ήταν σύμβουλος του Φαραώ και έφερε το όνομα Οϊρούνετ που θα πει ‘Αστήρ’ ή ότι «προήλθε από τα αστέρια».

«Γύρω από το σώμα του βρέθηκαν αντικείμενα τα οποία οι αρχαιολόγοι δεν μπορούν να τα προσδιορίσουν», είπε ο καθηγητής.

read more "Μυστηριώδες πλάσμα στην αρχαία Αίγυπτο θάφτηκε ως Φαραώ."

Το ιπτάμενο αυτοκίνητο στο Google earth

Τον Ιανουάριο του 2006, το πρώτο «ιπτάμενο αυτοκίνητο» ήταν ένα στίγμα στο Google Earth στο σημείο Walter στην εύπορο νοτιοδυτικό προάστιο Περθ της Bicton.
Το δεύτερο «ιπτάμενο αυτοκίνητο" βρέθηκε από την υπηρεσία δορυφορικών εικόνων του Google κοντά σε ένα προαστιακό πάρκινγκ στις παρυφές του Περθ.

Η εικόνα του μυστηριώδες αυτοκινήτου εντοπίστηκε στο Google Earth από μια ιστοσελίδα. Το αυτοκίνητο είναι σταθμευμένο κοντά σε σπίτια και σε ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων και φαίνεται να είναι κυμαινόμενο, φαίνεται μια σκιά στο έδαφος  από κάτω.

read more "Το ιπτάμενο αυτοκίνητο στο Google earth"

Εξωγήινο μωρό βρέθηκε σε αγροτική φάρμα στο Μεξικό!

Η Μεξικανική τηλεόραση αποκάλυψε μια σχεδόν απίστευτη ιστορία ότι το Μάιο του 2007, ένα μωρό εξωγήινο, βρέθηκε ζωντανό από έναν γεωργό στο Μεξικό, σύμφωνα με πληροφορίες από το Bild.com. However, μετά την ανακάλυψη ο γεωργός πνίγηκε σε ένα χαντάκι από το φόβο του.

Είναι πραγματικά εξωγήινος ή απλά μια επιμελημένη απάτη για να δώσει εξηγήσεις στον μυστηριώδη θάνατο; Οι εξετάσεις αποκάλυψαν ότι, παρόλο που παρουσιάζει παρόμοιες αρθρώσεις με του ανθρώπου, ο σκελετός του έχει τα χαρακτηριστικά μιας σαύρας! επίσης τα δόντια του, δεν έχουν ρίζες σαν τους ανθρώπους.

Οι επιστήμονες είπαν ότι το πλάσμα ήταν πολύ ευφυέστατο. Σύμφωνα με την έκθεση του Bild.com υπάρχουν συχνές θεάσεις UFO στην περιοχή όπου βρέθηκε το πλάσμα. Ίσως να έμεινε πίσω σκόπιμα από εξωγήινους!

read more "Εξωγήινο μωρό βρέθηκε σε αγροτική φάρμα στο Μεξικό! "

Γυμναστική στην Ύπαιθρο

Push Ups
Η πλέον βασική άσκηση για να γυμνάσετε ολόκληρο τον πάνω κορμό και δευτερευόντως τα πόδια. Ασκούνται οι μύες στα χέρια, στο στήθος, στην κοιλιά, στους γλουτούς και στα πόδια, ενώ απαιτείται από το σώμα να είναι τεντωμένο σαν σανίδα, με τα δάχτυλα και τις παλάμες στο έδαφος. Κατά την εκτέλεση της άσκησης λυγίζετε αργά τους αγκώνες σας μέχρι το στήθος ίσα ίσα να ακουμπήσει στο έδαφος και ύστερα επανέρχεστε στην αρχική θέση με τα χέρια τεντωμένα. Ευκολότερη παραλλαγή είναι να κάνετε το ίδιο αλλα με λυγισμένα γόνατα να ακουμπάνε στο έδαφος. Για να δουλέψετε περισσότερο το στήθος ανοίξτε τα χέρια σε έυρος μεγαλύτερο από αυτό των ώμων, για να δουλέψετε περισσότερο τους τρικέφαλους μύες απλά φέρτε τα χέρια κοντά το ένα στο άλλο. Την άσκηση μπορείτε να την κάνετε σε ομαλό έδαφος (γυμνάζει το κάτω μέρος του στήθους) αλλά και με τα χέρια σας σε κάποιο παγκάκι ή προεξοχή (γυμνάζει το πάνω μέρος του στήθους). Εκτελείτε τέσσερα σετ όσες επαναλήψεις βγουν με 30-45'' ξεκούραση ανάμεσα στα σετ.

Καθίσματα σκουώτ

Ότι είναι τα πουσάπς για τον κορμό είναι τα καθίσματα για τα πόδια. Φοβερή άσκηση για να γυμνάσετε γλουτούς, μηρούς, τετρακέφαλους, προσαγωγούς και γάμπες. Απαιτεί και αυτή σωστή εκτέλεση, ενώ μπορεί να γίνει και σε αρκετές παραλλαγές. Με τα χέρια στην μέση ή μπροστά τα πόδια παράλληλα χωρίς μεγάλη απόσταση μεταξύ τους και την μέση ίσια (σημαντικό) κατεβαίνετε αργά μέχρι τα γόνατα σχηματίσουν ορθή γωνία με την γάμπα. Ύστερα επανέρχεστε αργά και σταθερά στην όρθια θέση και επαναλαμβάνετε το ίδιο. Σε όλη την διάρκεια της κίνησης τα γόνατα πρέπει να μην ξεπερνάνε τις μύτες των ποδιών. Την ίδια άσκηση μπορείτε να κάνετε και με ανοιχτά πόδια και τις φτέρνες να "κοιτάνε" προς τα έξω (πλιέ), γυμνάζοντας έτσι περισσότερο τους προσαγωγούς. Σε κάθε περίπτωση, εκτελείτε 2 σετ των 15 επαναλήψεων και 2 των 50, μέχρι να νιώσετε τα πόδια σας να "καίνε".

  Προβολές ποδιώνΙδανική άσκηση για να γυμνάσετε όλους τους μύες των ποδιών, απαιτεί όμως άψογη τεχνική. Aπό την όρθια θέση, κάνετε ένα μεγάλο βήμα μπροστά. Λυγίζοντας το γόνατο στο μπροστινό πόδι, κατεβάζετε ολόκληρο το σώμα κατακόρυφα σφίγγοντας παράλληλα την κοιλιά σας, έτσι ώστε ο μηρός του μπροστινού ποδιού να είναι σχεδόν παράλληλος με το έδαφος και το γόνατο του πίσω ποδιού ίσα ίσα να ακουμπήσει κάτω. Επανέρχεστε στην όρθια θέση και κάνετε το ίδιο με το άλλο πόδι. Η επαναφορά στην αρχική θέση πρέπει να γίνεται όσο πιο αργά μπορείτε για να επωφεληθείτε στο μέγιστο από την άσκηση αυτή. Οι γλουτιαίοι σας θα πάρουν... φωτιά, το ίδιο και οι τετρακέφαλοι. Μόνο προσοχή, το γόνατο του μπροστινού ποδιού δεν πρέπει ποτέ να ξεπερνάει τις μύτες των ποδιών γιατί υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού στο γόνατο. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε την ίδια άσκηση χωρίς να μείνετε στάσιμοι και να "περπατήσετε" κανονικά με προβολές, αρκεί φυσικά το έδαφος να είναι σχετικά ομαλό. Εκτελείτε 4 σετ των 15 επαναλήψεων για κάθε πόδι.

Βυθίσεις
Βρείτε έναν βράχο ή ένα παγκάκι και τοποθετήστε το σώμα σας με τις παλάμες να κοιτάνε προς τα κάτω και τα χέρια στο ύψος των ώμων τεντωμένα. Χαμηλώστε σιγά σιγά λυγίζοντας τα χέρια μέχρι οι αγκώνες να φτάσουν περίπου στο ύψος των ώμων και πιέστε γρήγορα πίσω μέχρι τα χέρια να τεντώσουν ξανά. Εκτελείτε 4 σετ των 12 επαναλήψεων με σχετικά ταχύ ρυθμό. Η άσκηση αυτή ενδυναμώνει τους δικέφαλους και τρικέφαλους μύες των χεριών, όπως επίσης και τους ώμους μας.

Step ups

Ακόμα μία εξαιρετική άσκηση για να γυμνάσετε τα πόδια σε εξωτερικό χώρο καθώς και την καρδιαγγειακή σας λειτουργία και την αερόβια ικανότητα. Θα χρειαστείτε ένα μικρό υψωματάκι που μπορεί να είναι οτιδήποτε: είτε ένα παγκάκι, είτε ένα μικρό σκαλοπάτι ή ακόμα και ένας μικρός βράχος. Ανεβείτε γρήγορα με το δεξί ποδί πάνω του κρατώντας ίσια την μέση σας και σφίγγοντας την κοιλιά, κατεβείτε και επαναλάβετε το ίδιο με το αριστερό πόδι. Συνεχίστε εναλλάξ μέχρι να νιώσετε τους καρδιακούς παλμούς σας να ανεβαίνουν και κρατήστε ένα σταθερό τέμπο για πέντε λεπτά περίπου. Μοιάζουν αρκετά με τις προβολές, αλλά αποτελούν ταυτόχρονα και εξαιρετική αερόβια άσκηση. 

 Σπριντ
Φοβερή άσκηση για βουνό ή μικρά λοφάκια, το γνωστό σε όλους μας τζόκινγκ θα σας αποτοξινώσει και θα σας φέρει σε ακόμα μεγαλύτερη επαφή με τον φυσικό πλούτο της περιοχής όπου γυμνάζεστε. Πολύ περισσότερο καλό θα σας κάνει αν το συνδυάσετε και με μικρά διαστήματα έντονου τρεξίματος και εκρηκτικότητας (σπρίντ), το οποίο όμως χρειάζεται αρκετή εξοικείωση και αντοχή. Σε οριζόντιο έδαφος, ξεκινήστε με χαλαρό τρέξιμο και ανα διαστήματα τρέξτε στο μάξιμουμ των δυνατοτήτων σας για 100μέτρα, ύστερα επανάλθετε στον κανονικό ρυθμό. Αν θεωρείτε ότι κάτι τέτοιο σας βγαίνει άνετα, τότε δοκιμάστε να ανεβείτε όσο πιο γρήγορα μπορείτε ένα μικρό λοφάκι και να επιστρέψετε αργά αργά πίσω. Επαναλάβετε το ίδιο 3-5 φορές, προσέχοντας πολύ τα πατήματά σας και τους καρδιακούς σας παλμούς. Το πιθανότερο είναι ότι μια τέτοια διαδρομή θα σας "γονατίσει" κυριολεκτικά και μεταφορικά. Με τον καιρό όμως, θα αυξήσετε την αντοχή σας και δεν θα κουράζεστε τόσο εύκολα.

read more "Γυμναστική στην Ύπαιθρο"

10 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ‏

10. Gilles Garnier
Στην πόλη Dole του 16ου αιώνα, διαβάστηκε δημοσίως μια διακήρυξη στην πλατεία της πόλης. Το περιεχόμενό της έδωσε την άδεια στους ανθρώπους να ανακαλύψουν και να σκοτώσουν έναν λυκάνθρωπο που είχε τρομοκρατήσει το χωριό.
Περπατώντας μέσα στο δάσος, μια ομάδα αγροτών άκουσε τις κραυγές ενός μικρού παιδιού που συνοδευόταν από το ουρλιαχτό ενός λύκου. Όταν έφτασαν στο μέρος είδαν ένα πληγωμένο παιδί να αγωνίζεται να αποκρούσει ένα τερατώδες πλάσμα το οποίο αργότερα αναγνώρισαν σαν τον Gilles Garnier. Όταν χάθηκε ένα 10χρονο αγόρι στην περιοχή του σπιτιού του Garnier, τον συνέλαβαν, αυτός ομολόγησε ότι ήταν λυκάνθρωπος και τον έκαψαν στην φωτιά.

9. Οι Λυκάνθρωποι του Greifswald
Σύμφωνα με τα αρχεία, το 1640 η γερμανική πόλη Greifswald (δίπλα το 1652) γέμισε με λυκάνθρωπους. Ήταν τόσο πολλοί, που όποιος τολμούσε να βγει από το σπίτι του όταν έπεφτε το σκοτάδι κινδύνευε να τον βρει κάποιος από αυτούς.
Μια ομάδα φοιτητών αποφάσισε ότι είχαν τραβήξει αρκετά από τους λυκάνθρωπους και επινόησαν ένα σχέδιο. Μάζεψαν όλα ότι ασημικό είχαν -κύπελλα, πλάκες, κουμπιά, κ.λπ.- και τα έλιωσαν για να κάνουν σφαίρες.
Οπλισμένοι και έτοιμοι, βγήκαν μέσα στη νύχτα για να σκοτώσουν τους λυκάνθρωπους. Όταν τελείωσαν, οι κάτοικοι του Greifswald μπορούσαν και πάλι να κυκλοφορούν τη νύχτα.

8. Ο Λυκάνθρωπος του Ansbach
Το 1685 η βαυαρική πόλη Ansbach τρομοκρατούνταν από ένα μεγάλο, μοβόρο λύκο. Οι φήμες έλεγαν πως ο λύκος ήταν στην πραγματικότητα ένας λυκάνθρωπος και ήταν ο νεκρός δήμαρχος της πόλης. Όταν ο λύκος σκοτώθηκε, οι κάτοικοι του Ansbach έντυσαν τον σκελετό του λύκου ώστε να μοιάζει με το δήμαρχο τους. Τότε τον έστησαν στην πλατεία της πόλης και αργότερα τον μετέφεραν σε μουσείο.

7. Ο Λυκάνθρωπος του Klein-Krams
Παλιότερα στην περιοχή Klein-Krams, κοντά στο Ludwigslust της Γερμανίας υπήρχαν εκτεταμένα δάση πλούσια για παιχνίδι. Στην περιοχή πραγματοποιούνταν μεγάλα κυνήγια από αθλητές που μαζεύονταν από όλη τη Γερμανία. Για χρόνια, όμως, οι κυνηγοί εμποδίζονταν από έναν μεγάλο λύκο που φαινόταν να μην τον πειράζει καμία σφαίρα. Μερικές φορές το θηρίο τους χλεύαζε πλησιάζοντας τους και μερικές φορές άρπαζε και μέρος των θηραμάτων τους.
Κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου κυνήγι ένας από τους συμμετέχοντες, ένας νεαρός αξιωματικός του ιππικού, περνούσε από το χωριό όταν τράβηξε την προσοχή του μία ομάδα ανθρώπων που έβγαιναν ουρλιάζοντας από ένα σπίτι. Βλέποντας ότι δεν υπήρχε τίποτα να τους καταδιώκει, σταμάτησε ένας από τους νεαρούς και τον ρώτησε τι συνέβαινε. Το παιδί του είπε ότι κανένας ενήλικας από την οικογένεια Feeg δεν ήταν στο σπίτι εκτός από τον μικρό γιου τους. Όταν έμεινε μόνος, έπρεπε να μεταμορφωθεί σε λυκάνθρωπο και να τρομοκρατεί τα παιδιά της γειτονιάς. Το έβαλαν όλοι στα πόδια όταν κατάφερε να μεταμορφωθεί, επειδή δεν ήθελαν να τους δαγκώσει.
Ο αξιωματικός μπερδεύτηκε από το άγριο παιχνίδι της φαντασίας των παιδιών. Αλλά τότε είδε έναν λύκο μέσα στο σπίτι, και την επόμενη στιγμή, ένα μικρό αγόρι βρισκόταν στη θέση του.

6. Ο Λυκάνθρωπος της Παβίας
Το 1541 στην Παβία της Ιταλίας, ένας αγρότης ... σαν λύκος, έπεσε πάνω σε πολλούς ανθρώπους στην ύπαιθρο και τους ξέσκισε. Μετά από πολύ κόπο ο μανιακός πιάστηκε, και διαβεβαίωσε τους ανθρώπους που τον έπιασαν πως η μόνη διαφορά που υπήρχε μεταξύ του ιδίου και ενός φυσικού λύκου, ήταν ότι στον αληθινό λύκο το τρίχωμα του μεγαλώνει προς τα έξω, ενώ σ’ αυτόν προς τα μέσα. Για να πειστούν οι δικαστές του έκοψαν τα χέρια και τα πόδια του. Ο φουκαράς μανιακός πέθανε από τον ακρωτηριασμό.

5. Ο Λυκάνθρωπος του Chalons
Μία από τις χειρότερες ιστορίες λυκανθρωπίας ήταν αυτή του Chalons, αλλιώς γνωστή ως Tailor Demon. Δικάστηκε στο Παρίσι στις 14 Δεκεμβρίου 1598 με την κατηγορία των δολοφονιών οι οποίες ήταν τόσο φοβερές που το δικαστήριο διέταξε να καταστραφούν όλα τα έγγραφα της ακρόασης. Ακόμα και το πραγματικό του όνομα έχει σβηστεί από την ιστορία.
Για τα εγκλήματά του κάηκε ζωντανός. Πιστεύονταν ότι ξεγελούσε παιδιά στο μαγαζί του, τα βίαζε, τα έσφαζε και στη συνέχεια φορούσε τα σώματά τους, ξεκοκαλίζοντας τα όπως κόβει το κρέας ένας χασάπης. Στο λυκόφως, σαν λύκος, περιπλανιόταν στο δάσος για να βρει περαστικούς και τους έσφαζε. Άπειρα κόκαλα βρέθηκαν κρυμμένα στα κελάρια του, καθώς και άλλα αποτρόπαια πράγματα. Πέθανε -έτσι λένε- αμετανόητος και βλασφημώντας.

4. Claudia Gaillard, η Λυκάνθρωπος της Βουργουνδίας
Η Claudia Gaillard ήταν μια από τις εκατοντάδες ατυχές ψυχές που προσήχθη σε δίκη από τον κυνηγό μαγισσών Henry Boguet. Σύμφωνα με μάρτυρες, την είχαν δει πίσω από ένα θάμνο να παίρνει τη μορφή λύκου χωρίς ουρά. Για αυτήν την αμαρτία, βασανίστηκε. Ο δικαστής της δίκης της σχολίασε για τα βασανιστήρια της, "η κοινή γνώμη ήταν εναντίον της. Κανείς δεν την είδε να χύνει ένα δάκρυ, ανεξάρτητα από το τι της έκαναν για να κλάψει." Η Claudia κάηκε ζωντανή.

3. Michel Verdun, ο Λυκάνθρωπος του Poligny
Το 1521, ο Jean Boin, ιεροεξεταστής της Besancon, δίκασε τους Philibert Montot, Pierre Bourgot και Michel Verdun με την κατηγορία πως είχαν κλείσει συμφωνία με το διάβολο και για λυκανθρωπία. Οι άνδρες έγιναν γνωστοί ως οι λυκάνθρωποι του Poligny.
Οι υποψίες για τους 3 άνδρες ξεκίνησαν, όταν ένας ταξιδιώτης που διερχόταν από την περιοχή δέχθηκε επίθεση από έναν λύκο. Ενώ υπερασπιζόταν τον εαυτό του, μπόρεσε και πλήγωσε το ζώο, αναγκάζοντας το να υποχωρήσει. Ακολουθώντας τα ίχνη του τραυματισμένου πλάσματος, βρήκε μια καλύβα και μέσα της ήταν ένα κάτοικος της περιοχής, ο Michel Verdun, που τον περιποιούνταν η σύζυγος του, που έπλενε μια πληγή στο σώμα του. Ο ταξιδιώτης ειδοποίησε τις αρχές. Συνέλαβαν και βασάνισαν τον Verdun, ο οποίος παραδέχθηκε ότι ήταν λυκάνθρωπος. Αποκάλυψε, επίσης, τα ονόματα των δύο συνεργών του, και ομολογώντας τα ειδεχθή εγκλήματα τους: σατανισμό, δολοφονίες και έτρωγαν ανθρώπινη σάρκα. Οι τρεις άνδρες εκτελέστηκαν αμέσως.

2. Οι Λυκάνθρωποι του Benandanti
Η υπόθεση δικάστηκε το 1692, στο Jurgenburg της Λιβονίας, μια ιστορική περιοχή ανατολικά της Βαλτικής Θάλασσας. Εμπλέκει έναν 80χρονο άνδρα ονόματι Thiess.
Ο Thiess ομολόγησε ότι ήταν λυκάνθρωπος, λέγοντας πως η μύτη του είχε σπάσει από κάποια Skeistan, μια μάγισσα που ήταν ήδη νεκρή κατά τη στιγμή που αναφέρει ο Thiess. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Thiess, η Skeistan και άλλες μάγισσες δεν άφηναν να αναπτυχθούν τα σπαρτά της περιοχής και αυτό γιατί ήθελαν να μεταφέρουν το σιτάρι στην κόλαση. Για να βοηθήσει τα σπαρτά, ο Thiess και άλλοι λυκάνθρωποι κατέβηκαν στην κόλαση για να πολεμήσουν τις μάγισσες.
Οι μάχη των λυκανθρώπων με τις μάγισσες συνέβη σε τρεις νύχτες του: την νύχτα της εορτής τις Αγίας Λουκίας, της Πεντηκοστής και του Αγίου Ιωάννη (οι εποχιακές αλλαγές). Αν οι λυκάνθρωποι αργούσαν να κατέβουν, οι μάγισσες θα έκλειναν τις πύλες της κόλασης, και οι καλλιέργειες, τα ζώα, ακόμα και τα ψάρια θα υπέφεραν. Σαν όπλα οι λυκάνθρωποι είχαν σιδερόβεργες, ενώ οι μάγισσες σκουπόξυλα. Η Skeistan έσπασε τη μύτη του Theiss με ένα σκουπόξυλο τυλιγμένο σε ουρά αλόγου.
Οι δικαστές έμειναν κατάπληκτοι από την εν λόγω μαρτυρία, για πίστευαν πως οι λυκάνθρωποι ήταν όργανα του διαβόλου. Αλλά άκουγαν πως οι λυκάνθρωποι πολεμούσαν τον Διάβολο. Όταν τον ρώτησαν τι απέγιναν οι ψυχές των λυκανθρώπων, ο Thiess είπε ότι πήγαν στον ουρανό. Επέμεινε πως οι λυκάνθρωποι ήταν τα «κυνηγόσκυλα των Θεών», που βοηθούν την ανθρωπότητα καταπολεμώντας τον διάβολο. Αν δεν ήταν αυτοί, όλοι θα υπέφεραν. Είπε ότι υπήρχαν λυκάνθρωποι στη Γερμανία και στη Ρωσία και πολεμούσαν και εκείνοι τις μάγισσες.
Ο Thiess επέμεινε στην ομολογία του, αρνούμενος ότι είχε υπογράψει συμφωνία με το διάβολο. Αρνήθηκε να δει τον ιερέας της ενορίας ο οποίος εστάλη για να τον τιμωρήσει, λέγοντας ότι ήταν καλύτερος άνθρωπος από οποιονδήποτε ιερέα. Ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος που θα είχε γίνει λυκάνθρωπος για να πολεμάει τις μάγισσες.
Στο τέλος οι δικαστές, μάλλον απελπισμένοι, τον καταδίκασαν σε δέκα βουρδουλιές με την κατηγορία της ειδωλολατρίας και δεισιδαιμονικών πεποιθήσεων.

1. Jean Grenier
Στις αρχές της άνοιξης του 1603 εξαπλωθεί ένας τεράστιος φόβος, από τις περιοχές του St. Sever της Γασκωνίας μέχρι τα νότιο-δυτικά της Γαλλίας. Από πολλά μικρά χωριουδάκια άρχισαν να εξαφανίζονται μυστηριωδώς μικρά παιδιά χωρίς κανέναν ίχνος. Σε μια περίπτωση εξαφανίστηκε και ένα βρέφος από την κούνια του σε ένα εξοχικό σπίτι, ενώ η μητέρα του το είχε αφήσει να κοιμάται ασφαλές, όπως νόμιζε. Ο κόσμος έλεγε για λύκους. Άλλοι κουνούσαν το κεφάλι τους και ψιθύριζαν για κάτι χειρότερο.
Η κατάπληξη έφτασε στο αποκορύφωμά της όταν ο τοπικός δικαστής ενημέρωσε τους κατώτερους δικαστές των περιοχών ότι είχε πληροφορίες από τρεις μάρτυρες, εκ των οποίων μια -ένα 13χρονο κορίτσι ονόματι Marguerite Poirier- ορκίστηκε ότι στην πανσέληνο είχε δεχθεί επίθεση από έναν άγριο κτήνος, πολύ έμοιαζε με λύκο. Η κοπέλα δήλωσε ότι ένα μεσημέρι, ενώ επέβλεπε τα βοοειδή, ένα άγριο θηρίο με γούνα, μεγαλύτερο από σκυλί, βγήκε από το δάσος και της έσκισε τη φούστα με τα κοφτερά δόντια του. Κατάφερε να γλιτώσει, χάρη στο ότι ήταν οπλισμένη με μια σιδερόβεργα. Επιπλέον, ένας 14χρονος, ο Jean Grenier, διαλαλούσε παντού πως αυτός είχε επιτεθεί στην Marguerite, σαν λύκος, αλλά παρά το ραβδί της θα την είχε ξεσκίσει αλλά είχε φάει ήδη τρία ή τέσσερα παιδιά.

Πηγή: diadrastiko: 10 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ‏ http://diadrastiko.blogspot.com/2012/11/10.html#ixzz2JfhvrAnh

read more "10 ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΙ ΛΥΚΑΝΘΡΩΠΟΙ‏ "

Βαμπιρισμός & Βρυκόλακες

Τι είναι ο Βαμπιρισμός;

 

Ο Βαμπιρισμός χαρακτηρίζεται από μερικές δυνάμεις αλλά και αδυναμίες, με τις οποίες ο άνθρωπος-Βαμπίρ γεννιέται και ΔΕΝ αποκτά αργότερα! Η άποψη που έχει επικρατήσει ότι αν σε δαγκώσει Βαμπίρ γίνεσαι και εσύ Βαμπίρ, είναι μύθος. Ο Βαμπιρισμός υπάρχει και σαν ιατρικός όρος για να χαρακτηρίσει ένα είδος ασθένειας. Για περισσότερα, παραπέμπω τον αναγνώστη να αναζητήσει λεπτομέρειες σε κείμενα ιατρικής.
Εν συντομία, παραθέτω τα χαρακτηριστικά των Βαμπίρ, συμπεριλαμβανομένων και των απόκρυφων συμπτωμάτων τα οποία η ιατρική δεν αναφέρει ούτε αναγνωρίζει.
Οργανικές δυσλειτουργίες:

- Ασυνήθιστα απαραίτητη ανάγκη και προτίμηση στο ωμό κρέας, αυγά και άλλες τροφές υψηλές σε πρωτεΐνες, χωρίς όμως να γνωρίζει το γιατί. Εάν μάλιστα δεν λάβει αυτές τις τροφές την στιγμή που αισθάνεται ότι τις χρειάζεται, υπάρχει περίπτωση μέχρι και να λιποθυμήσει. Αφού λάβει αυτές τις τροφές, καταβάλλεται από μια έντονη αίσθηση ηρεμίας και πληρότητας (μοιάζει με την υπογλυκαιμία).
- Φωτοευαισθησία ή Φωτοφοβία. Δηλαδή, τα μάτια κουράζονται εύκολα και ερεθίζονται (κοκκινίζουν και δακρύζουν) στο έντονο φως ιδίως το φυσικό.
- Προτιμά να είναι ξύπνιος τη νύχτα και κοιμάται κατά την διάρκεια της ημέρας.
- Κάνει πολύ ανήσυχο ύπνο και πολύ πιθανό να υποφέρει και από αϋπνίες.
- Παρουσιάζει ανεξήγητη ανθεκτικότητα στα χημικά φάρμακα και τον επηρεάζουν τελείως διαφορετικά. Αντίθετα, τα φυσικά φάρμακα και θεραπείες (βότανα, ιαματικά λουτρά κλπ) δείχνουν να αντιδρούν καλλίτερα στον οργανισμό του και να παρουσιάζουν θεαματικά αποτελέσματα.
- Παρουσιάζει ιδιαίτερα χαμηλό βαθμό οξυγόνου στο αίμα.
- Παρουσιάζει ιδιαίτερα χαμηλό αιματοκρίτη.
- Παρ’ όλα τα προβλήματα στο αίμα του, δεν φαίνεται να έχει καμία αδυναμία, ίσα-ίσα που φαίνεται να είναι ιδιαίτερα υγιής και ενεργητικός.
- Υποφέρει από ημικρανίες.
Ο Βαμπιρισμός όμως, δεν χαρακτηρίζεται μονάχα από οργανικές δυσλειτουργίες, αλλά και από απόκρυφες δυνάμεις. Αυτές δυνάμεις/ικανότητες είναι φυσικές και όχι επίκτητες. Με άλλα λόγια, το Βαμπίρ δεν έχει εξασκηθεί ποτέ για να αποκτήσει αυτές τις ικανότητες, αλλά τις είχε από την ημέρα της γέννησής του. Παραθέτω μερικές από αυτές:
- Συχνά συναντά ανθρώπους για πρώτη φορά, που όμως είναι σίγουρος ότι τους γνωρίζει από παλιά.
- Όνειρα υπερβολικά ζωντανά, που παρουσιάζονται πολύ συχνά, και που συνήθως αποδεικνύονται προφητικά αργότερα.
- Μπορεί να ψυχολογήσει τους ανθρώπους με εντυπωσιακή ακρίβεια, ακόμα κι αν τους έχει μόλις γνωρίσει.
- Ικανότητα να γοητεύει, να ελκύει και κυρίως να ηρεμεί όσους τον περιτριγυρίζουν, ακόμα και χωρίς να τους μιλήσει, παρά μόνο με το να βρίσκεται στον ίδιο χώρο. Συχνά όμως, οι άνθρωποι που βρέθηκαν στον ίδιο χώρο μαζί του, είναι πιθανό να αισθανθούν μια ανεξήγητη εξάντληση και ίσως και έναν ελαφρό πονοκέφαλο. Τα συμπτώματα όμως αυτά, εξασθενούν μέσα σε λίγες ώρες από την στιγμή που θα πάψουν να είναι κοντά του.
- Παρουσιάζει εντυπωσιακά γρήγορη ανάρρωση από ασθένειες και επούλωση τραυμάτων.
Όλα τα παραπάνω, και οι δυσλειτουργίες αλλά και οι δυνάμεις/ικανότητες, θα πρέπει να συνυπάρξουν για να μπορέσουμε να χαρακτηρίσουμε έναν άνθρωπο Βαμπίρ. Μεμονωμένα συμπτώματα και ικανότητες μπορεί να είναι το οτιδήποτε, ή να είναι επίκτητες.

Τα Βαμπίρ επίσης, διαχωρίζονται σε 2 βασικές κατηγορίες:

 

Τα Πρανικά Βαμπίρ – Που έχουν περισσότερη ανάγκη από τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες, κυρίως αυτές που περιέχουν αίμα. Οι πρωτεΐνες είναι αναγκαίες για την ύπαρξή τους και χωρίς αυτές αρχικά εξασθενούν σημαντικά, στην συνέχεια αρρωσταίνουν σοβαρά και τέλος επέρχεται ο θάνατος. Ο μύθος που θέλει αυτά τα Βαμπίρ να απομυζούν ανθρώπους και ζώα από το αίμα τους μέχρις ότου να τους σκοτώνουν, απέχει πολύ από την πραγματικότητα. Η αλήθεια είναι ότι μια ελάχιστη ποσότητα ζωντανού αίματος, της τάξεως των 30-50ml, είναι αρκετή για να τους αναζωογονήσουν και να τους διατηρήσουν εύρωστους για τουλάχιστον 1-2 εβδομάδες! Εάν μάλιστα δυσκολεύονται να βρουν δότη, τρέφονται από το δικό τους αίμα.
Τα Ψυχικά ή Ενεργειακά Βαμπίρ – Που έχουν περισσότερη ανάγκη από ενέργεια. Την ενέργεια αυτήν την λαμβάνουν όχι μόνο από την αύρα των ανθρώπων που τους περιβάλλουν, αλλά και από την αύρα ζώων όπως επίσης και από καιρικά φαινόμενα όπως οι καταιγίδες. Όταν «τρέφονται» από την αύρα ανθρώπων και ζώων, η μόνη επίπτωση που έχει στον δότη είναι μια ελαφρά εξάντληση και πονοκέφαλος κατά την διάρκεια και για λίγες ώρες αργότερα.
Αυτές οι 2 κατηγορίες μπορούν να αλληλοσυμπληρωθούν προσωρινά μέχρι το Βαμπίρ να λάβει αυτό που πραγματικά έχει ανάγκη. Για παράδειγμα, ένα Ψυχικό Βαμπίρ, μπορεί να λάβει τα απαραίτητα στοιχεία επιβίωσής του από τις ζωικές τροφές ή το ζωντανό αίμα, αλλά θα ικανοποιηθεί η ανάγκη του πολύ προσωρινά και όχι ολοκληρωτικά. Θα είναι δηλαδή μια προσωρινή λύση ανάγκης. Το ίδιο ισχύει και ανάποδα για τα Πρανικά Βαμπίρ.
Έχω ήδη αναφέρει την λέξη «δότης». Ο δότης δεν είναι θύμα των Βαμπίρ, αλλά προτίθεται οικειοθελώς να τους παράσχει αυτό που έχουν ανάγκη. Λανθασμένα έχει επικρατήσει η άποψη ότι τα Βαμπίρ επιτίθονται και παίρνουν δια της βίας αυτό που χρειάζονται από τα θύματά τους. Αυτό όμως δεν είναι η πραγματικότητα. Στην πραγματικότητα, τα Βαμπίρ προσπαθούν να βρουν ένα δότη, στον οποίο εξηγούν ακριβώς τι είναι αυτό που χρειάζονται, κάθε πότε το χρειάζονται και πως θα το πάρουν. Υπάρχει δηλαδή μια συνεργασία μεταξύ Βαμπίρ και δότη (κάτι ιδιαίτερα χρήσιμο ειδικά για τα Ψυχικά Βαμπίρ) και συνήθως ο δότης είναι ο/η σύζυγος του Βαμπίρ, ο φίλος, ο συγγενής… Ο λόγος είναι απλός: τα Βαμπίρ δεν χρειάζεται ούτε να σκοτώσουν για να τραφούν, ούτε να δημιουργήσουν μόνιμους τραυματισμούς, ούτε σε γενικές γραμμές να ταλαιπωρήσουν τον/την δότη τους.

Τα Βαμπίρ δεν τρέφονται με κανονικές τροφές (εκτός των ζωικών) και καθημερινά όπως όλος ο κόσμος;
Φυσικά και τρέφονται κανονικά και καθημερινά όπως όλος ο κόσμος! Είναι άνθρωποι κανονικοί όπως όλοι υπόλοιποι, με τις ίδιες καθημερινές ανάγκες για να ζήσουν. Η διαφορά τους είναι ότι πέρα από τα όσα έχει ανάγκη κάθε ανθρώπινο σώμα, έχουν και κάποιες επιπλέον ανάγκες. Είναι για παράδειγμα σαν τους διαβητικούς, που εκτός από όλα τα άλλα, έχουν ανάγκη και από ινσουλίνη, κάτι δηλαδή που δεν χρειάζεται ένας υγιής οργανισμός.

Ποια είναι η διαδικασία με την οποία τρέφονται τα Βαμπίρ;

 

Τα Πρανικά Βαμπίρ, όπως προανέφερα, έχουν ανάγκη από περίπου 30-50 ml ζωντανό αίμα κάθε περίπου 1-2 εβδομάδες. Όταν αισθανθούν την ανάγκη να τραφούν, ο δότης δεν χρειάζεται να κάνει τίποτε άλλο από το να τρυπήσει το δάχτυλό του με μια καρφίτσα ή να δημιουργήσει μια μικρή τομή σε κάποιο μέρος του σώματός του και να αφήσει το Βαμπίρ να «βυζάξει» το αίμα. Η διαδικασία δεν παίρνει πάνω από λίγα λεπτά και το αίμα που «χάνει» ο δότης είναι τόσο λίγο που δεν έχει απολύτως καμία αρνητική επιρροή πάνω του.
Τα Ψυχικά ή Ενεργειακά Βαμπίρ, συνήθως τρέφονται ασυναίσθητα από τους γύρω τους. Η μέθοδος όμως αυτή δεν είναι αρκετά ικανοποιητική και πρέπει να γίνεται καθημερινά. Όταν όμως υπάρχει δότης, το Βαμπίρ τρέφεται από αυτόν/η κάθε περίπου εβδομάδα και δεν έχει ανάγκη να τραφεί άλλο ενδιάμεσα. Κατά την διαδικασία όπου δότης και Βαμπίρ συνεργάζονται, είναι καλό ο δότης να γνωρίζει πώς να συγκεντρώσει και να κατευθύνει την ενέργειά του. Έτσι το Βαμπίρ λαμβάνει όλη την ενέργεια που χρειάζεται, χωρίς να είναι ανάγκη να «ρουφά» τους γύρω του κάθε τρεις και λίγο. Αφού το Βαμπίρ τραφεί, η μόνη «παρενέργεια» που παρουσιάζει ο/η δότης είναι εξάντληση και έντονη υπνηλία. Ένας όμως καλός ύπνος της τάξεως των 8-10 συνεχόμενων ωρών, είναι αρκετός για να αποκαταστήσει την χαμένη του/της ενέργεια.
Όταν τα Ψυχικά/Ενεργειακά Βαμπίρ τρέφονται από τα καιρικά φαινόμενα, αυτό που κάνουν είναι να βρεθούν κάπου σε ανοιχτό χώρο και να «ρουφήξουν» την ενέργεια που βρίσκεται στην ατμόσφαιρα. Αυτή η μέθοδος είναι πολύ αποτελεσματική και αρκετή για να τα ενεργοποιήσουν για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από 1 εβδομάδα, που μπορεί να φτάσει και τον μήνα! Οι καταιγίδες όμως δεν έρχονται «κατά παραγγελία» και τα Βαμπίρ θα πρέπει να βρουν άλλες πηγές ζωτικής ενέργειας μέχρι την επόμενη καταιγίδα.

Μύθοι για τους ανθρώπους-Βαμπίρ:

 

Υπάρχουν πολλοί μύθοι γύρω από τα Βαμπίρ και στην συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν έχουν καμία σχέση με την πραγματικότητα. Το σινεμά και τα βιβλία τρόμου έχουν σχηματίσει μια τελείως λανθασμένη εικόνα για τα Βαμπίρ. Έχω ήδη αναφέρει μερικούς μύθους για τα Βαμπίρ, αλλά ας τα δούμε και πιο αναλυτικά για να ξεκαθαρίσουμε τον μύθο από την πραγματικότητα:
- Οι άνθρωποι-Βαμπίρ ούτε ντύνονται περίεργα, ούτε έχουν κάτι χαρακτηριστικό στο παρουσιαστικό τους που να τους διαχωρίζουν από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Ο μύθος με τους υπερβολικά ανεπτυγμένους κυνόδοντες, έχει προέλθει από τις νυχτερίδες-βαμπίρ. Αυτοί που ντύνονται με μαύρα, βάφονται περίεργα και γενικά επιδιώκουν μια εικόνα και συμπεριφορά Βαμπίρ, δεν είναι τίποτε άλλο από ανθρώπους που για κάποιους λόγους (ακατανόητους για μένα προσωπικά) πολύ θα ήθελαν να ήταν Βαμπίρ. Τα πραγματικά Βαμπίρ, όχι μόνο δεν τονίζουν την φύση τους αλλά προσπαθούν να περάσουν και απαρατήρητοι! Κάτι όχι και τόσο δύσκολο, μιας και τίποτε επάνω τους δεν μπορεί να προδώσει την φύση τους. Υπάρχει επίσης και σπάνια περίπτωση ανθρώπων που είναι Βαμπίρ και δεν το έχουν συνειδητοποιήσει. Αυτό συνήθως παρατηρείται στις νεαρές ηλικίες που ακόμα δεν έχουν γενικότερα συνειδητοποιήσει τι είναι φυσιολογικό και τι όχι.
- Δεν λατρεύουν τον Σατανά, όπως επίσης είναι πολύ πιθανό να είναι άνθρωποι πολύ θρήσκοι ή να μην πιστεύουν σε τίποτα! Ο Βαμπιρισμός δεν σχετίζεται καθόλου με τα θρησκευτικά πιστεύω.
- Δεν κοιμούνται σε φέρετρα ούτε έχουν κάποια ιδιαίτερη προτίμηση να κάνουν τις βόλτες τους στα νεκροταφεία. Δεν αποκλείεται μάλιστα να φοβούνται αυτούς τους χώρους.
- Οι σωματικές τους λειτουργίες είναι απόλυτα φυσιολογικές εκτός από τις δυσλειτουργίες που προανέφερα. Δεν φαίνεται δηλαδή να είναι νεκροί. Με προβλήματα υγείας ναι, νεκροί σίγουρα όχι!
- Δεν είναι κακόβουλοι ούτε μισούν το ανθρώπινο είδος. Για την ακρίβεια, δεν μισούν την οποιαδήποτε μορφή ζωής. Δεν έχουν επίσης καμία διεστραμμένη διάθεση για φόνους.
- Το φως του ήλιου, εκτός από ευαισθησία στα μάτια, δεν έχει απολύτως καμία άλλη επίπτωση πάνω τους.
- Δεν έχουν υπεράνθρωπες σωματικές δυνάμεις, ούτε πετάνε, ούτε μπορούν να «κολλάνε» στους τοίχους κάθετα, ούτε μεταλλάσσονται σε λύκους ή οτιδήποτε άλλο ζώο.
- Δεν έχουν απολύτως κανένα πρόβλημα το σκόρδο, ούτε με τους σταυρούς, και δεν είναι καθόλου απίθανο να είναι και πιστοί Χριστιανοί!
- Εάν τους καρφώσετε ένα παλούκι στην καρδιά και τους κόψετε το κεφάλι, το μόνο που θα καταφέρετε είναι να καταλήξετε στην φυλακή για φόνο.

Πέρα όμως από τον Βαμπιρισμό, υπάρχουν και άλλα είδη Βρυκολάκων που η φύση τους αγγίζει τον μύθο. Όπως λέει και ο σοφός λαός: «δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά». Θα πρέπει όμως να τονίζω ιδιαίτερα εδώ, ότι καλό θα ήταν να διαχωρίζουμε τους συνανθρώπους μας με Βαμπιρισμό από τα άλλα είδη Βρυκολάκων. Το μοναδικό χαρακτηριστικό που έχουν κοινό, είναι η ανάγκη για ζωντανό αίμα ή για ζωτική ενέργεια. Εκεί όμως σταματά η συσχέτιση.

Τα φαντάσματα-Βρυκόλακες:

 

Υπάρχει μια πολλή πλούσια παράδοση για τα φαντάσματα-Βρυκόλακες σε όλο τον κόσμο. Αυτή η παράδοση δεν αφορά τους ανθρώπους με Βαμπιρισμό, αλλά ένα άλλο είδος Βαμπίρ που δημιουργείται μετά τον φυσικό θάνατο του σώματος. Οι παραδόσεις βρίθουν και οι θρύλοι είναι πάμπολλοι για το πώς και το γιατί γίνονται Βρυκόλακες μερικοί άνθρωποι μετά τον θάνατό τους. Παραπέμπω τον αναγνώστη στο βιβλίο «Βρυκόλακες» (εκδόσεις Αρχέτυπο) για μια εξαιρετικά ενημερωμένη συλλογή από τέτοιες παραδόσεις και γενικά μια άριστη πραγματεία με θέμα τους Βρυκόλακες.
Παραθέτω μερικά μικρά αποσπάσματα από το βιβλίο:
<<… Είναι τόσες πολλές οι ελληνικές παραδόσεις και οι δοξασίες για το ποιοι άνθρωποι βρυκολακιάζουν όταν πεθάνουν, που αν ισχύουν όλες τους, τότε κανείς δεν είναι «υπεράνω υποψίας» στα νησιά του Αιγαίου. Στην Μυτιλήνη πιστεύουν ότι βρυκολακιάζουν όσοι έχουν κάνει μεγάλα εγκλήματα, αλλά και όσοι χτυπούν τους γονείς τους, οι τοκογλύφοι, οι μεθύστακες, αυτοί που αυτοκτονούν, όσοι έχουν αλλάξει την πίστη τους και όσοι δεν πηγαίνουν ποτέ στην εκκλησία. Στην Άνδρο, βρυκόλακες γίνονται εκείνοι που όταν πέθαιναν κάποιος τους βλαστήμησε ή τους καταράστηκε… […] Οι αδικοσκοτωμένοι, οι ταλαιπωρημένοι, οι μαγεμένοι από κακές μάγισσες, αυτοί που αργούν να ξεψυχήσουν, όσοι δεν πρόλαβαν να εκπληρώσουν μια ιερή υπόσχεση που έδωσαν, αυτοί που για κάποιο λόγο μένουν άταφοι, τα αβάφτιστα μωρά που πέθαναν πριν προλάβουν να τα βαφτίσουν, κι αυτοί που πεθαίνουν μόνοι τους την νύχτα με πανσέληνο, όλοι αυτοί βρυκολακιάζουν σύμφωνα με τις δοξασίες πολλών νησιών του Αιγαίου. […] Αλλά βρυκολακιάζουν και όσοι έχουν την ατυχία να περάσει μια γάτα από πάνω τους μόλις ξεψυχήσουν, γι’ αυτό και οι άνθρωποι φυλούν πολύ καλά το δωμάτιο του νεκρού μέχρι να τον πάρουν για την ταφή του…>> («Βρυκόλακες», εκδόσεις Αρχέτυπο, σελ. 206)

<<… Οι Βρυκόλακες […] βγαίνουν από τους τάφους τους κάθε νύχτα, συνήθως τα μεσάνυχτα, προτιμούν όμως τις νύχτες χωρίς φεγγάρι για να μπορούν να γίνονται ένα με το σκοτάδι και να αρπάζουν τα θύματά τους.
Βγαίνουν κάθε νύχτα, αλλά στην Σαντορίνη δεν βγαίνουν ποτέ το Σάββατο, στην Πρέβεζα δεν βγαίνουν ποτέ την Κυριακή, στην Τήνο δεν βγαίνουν ποτέ την Παρασκευή […] στην Σέριφο φοβούνται να βγουν από τα μνήματά τους μόνο την Τρίτη (εκτός αν πέφτει Τρίτη και 13, οπότε έχουν γλέντι), στην Κάλυμνο προτιμούν να βγαίνουν τις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες γιατί τους αρέσει ο παγωμένος βοριάς που φυσά, καβαλούν πάνω του και ταξιδεύουν από σκεπή σε σκεπή…>> («Βρυκόλακες», εκδόσεις Αρχέτυπο, σελ. 205)

<<… Για την μορφή και την εμφάνιση του Βρυκόλακα, όλοι οι νησιώτες διαφωνούν και οι πεποιθήσεις ποικίλουν από νησί σε νησί. Στην Σκόπελο δεν έχουν καθόλου σάρκες αλλά είναι σκελετοί που περπατούν και στην Αλόννησο έχουν σάρκες μαύρες και γυαλιστερές, που λάμπουν στο σκοτάδι. Στο Πήλιο είναι λαμπεροί, και στα Άγραφα είναι αόρατοι εκτός από τις νύχτες με φεγγάρι. Στη Σαμοθράκη πιστεύουν ότι το σώμα τους είναι από φωτιά, αλλά μπορεί να είναι και σκιές ή να είναι τελείως αόρατοι. Στις Σπέτσες, στην Ύδρα και στα Κύθηρα, είναι κακόσχημοι καμπούρηδες με κατάμαυρα χέρια και μεγάλα νύχια. Στην Τήνο έχουν τη μορφή του νεκρού, αλλά με μακριά γένια, μακριά μαλλιά και μακριά γαμψά νύχια. Στην Χίο είναι λευκοντυμένοι -με τα σάβανά τους- αλλά έχουν και ένα αρχηγό, που είναι τριπλάσιος σε μέγεθος και κατάμαυρος κι ολόγυρά του χοροπηδούν οι άλλοι. Στη Λέσβο έχουν πρόσωπο κατακκόκινο και πολύ άγριο, κι έχουν δόντια σαν του σκύλου ή σαν της γάτας. Πολλές φορές περπατούν με τα τέσσερα και ουρλιάζουν σαν λύκοι…>> («Βρυκόλακες», εκδόσεις Αρχέτυπο, σελ. 206-207)

Οι θρύλοι επίσης λένε ότι επιτίθονται μόνο στους συγγενείς τους και κατά προτίμηση στους άμεσους απογόνους τους (παιδιά και εγγόνια).
Το πιο πιθανό όμως για το πώς βρυκολακιάζουν οι νεκροί, είναι ότι το σώμα του νεκρού καταλαμβάνεται από Δαίμονα αμέσως μετά την «αποχώρηση» της ψυχής του. Δεν πρόκειται δηλαδή για αυτόν καθ’ αυτόν τον νεκρό, αλλά για Δαίμονα-μυζητήρα.
Ο μόνος τρόπος για να απελευθερωθεί το σώμα από τον Δαίμονα και να πάψει να περιφέρεται στον δικό μας κόσμο τρομοκρατώντας και φονεύοντας τους ζωντανούς, είναι να καεί το σώμα του νεκρού, να εξορκιστεί ο Δαίμονας, και να καθαγιαστεί ο τάφος. Και πάλι, οι μύθοι περί παλουκιών, αποκεφαλισμών, σκόρδων κλπ, δεν είναι τίποτε άλλο παρά… μύθοι!

Πηγη:www.geocities.com

read more "Βαμπιρισμός & Βρυκόλακες"

"Οι αρχαίοι Αθηναίοι νικούν τους εισβολείς από την Ατλαντίδα."

ΠΛΑΤΩΝ, ΤΙΜΑΙΟΣ
ΠΛ Τιμ 24d–26c
.
Στο έργο αυτό αναπτύσσονται οι κοσμολογικές απόψεις του Πλάτωνα και περιγράφεται η δημιουργία του σύμπαντος. Στην αρχή του διαλόγου ο Σωκράτης συνόψισε τις απόψεις του περί ιδανικής πολιτείας και εξέφρασε την επιθυμία του να αναπτυχθούν από τους συνομιλητές του, τον Τίμαιο, τον Κριτία και τον Ερμοκράτη, τα προσδοκώμενα κατορθώματά της στον πόλεμο. Πρώτος πήρε τον λόγο ο Κριτίας, που άρχισε να διηγείται όσα είχε ακούσει από τον παππού του σχετικά με την επιτυχημένη απόκρουση της εισβολής των κατοίκων της Ατλαντίδας από τους αρχαίους Αθηναίους, ιστορία που μετέφερε στην Αθήνα ο Σόλωνας μετά την επιστροφή του από την Αίγυπτο:


Μτφρ. Β. Κάλφας. 1995:

"Τα επιτεύγματα της πόλης σας ήταν πολλά και μεγάλα·
είναι γραμμένα εδώ κι εμείς συνεχίζουμε να τα θαυμάζουμε. Υπάρχει όμως ένα που τα ξεπερνά όλα σε μεγαλείο και αρετή. Τα αρχεία μας αναφέρουν ότι η πόλη σας αναχαίτισε κάποτε μια μεγάλη δύναμη που είχε επιτεθεί με αλαζονεία εναντίον όλης της Ευρώπης και της Ασίας ξεκινώντας απ' έξω, από τον Ατλαντικό ωκεανό.

Οι άνθρωποι μπορούσαν να ταξιδεύουν εκείνη την εποχή στον ωκεανό, γιατί αμέσως μετά το στόμιό του ―που, όπως μαθαίνω, εσείς το ονομάζετε Ηράκλειες Στήλες― υπήρχε ένα νησί μεγαλύτερο από την Ασία και τη Λιβύη μαζί. Οι ταξιδιώτες της εποχής περνούσαν από αυτό στα άλλα νησιά και από εκεί σε όλη την απέναντι ήπειρο που περιβάλλει αυτήν την πραγματικά αχανή θάλασσα. Όλα τα μέρη που βρίσκονται μέσα από το στόμιο που λέγαμε φαίνονται σαν λιμάνι με στενή είσοδο· το πέλαγος όμως που εκτείνεται έξω από το στόμιο είναι πραγματικό πέλαγος· και η στεριά που το περικλείει θα έλεγε κανείς ότι αξίζει να ονομαστεί "ήπειρος", στην κυριολεξία του όρου.

Σ' αυτό το νησί, την Ατλαντίδα, δημιουργήθηκε κάτω από βασιλική εξουσία μια μεγάλη και θαυμαστή δύναμη που κυριάρχησε σε όλο το νησί καθώς και σε πολλά άλλα νησιά και μέρη της απέναντι ηπείρου. Επιπλέον, προς την πλευρά μας, επικράτησε στη Λιβύη ως την Αίγυπτο και στην Ευρώπη ως την Τυρρηνία. Αυτή λοιπόν η μεγάλη δύναμη συγκέντρωσε κάποτε όλα της τα στρατεύματα και επιχείρησε, με μία μόνο επίθεση, να... υποδουλώσει την πόλη σας και τη δική μας και όλες όσες βρίσκονται μέσα από τις Στήλες.

Τότε ακριβώς, Σόλων, αποκαλύφθηκε σε όλη την ανθρωπότητα η αρετή και η δύναμη της πόλης σας, γιατί στάθηκε πρώτη στο φρόνημα και στην τεχνική του πολέμου. Επικεφαλής των Ελλήνων, και στη συνέχεια αναγκασμένη να πολεμήσει μόνη όταν οι άλλοι την εγκατέλειψαν, έφθασε στον έσχατο κίνδυνο αλλά τελικά απέκρουσε τους εισβολείς και θριάμβευσε. Δεν άφησε έτσι να γνωρίσουν τη σκλαβιά αυτοί που δεν είχαν υποδουλωθεί ποτέ και απελευθέρωσε με μεγαλοψυχία όλους εμάς τους άλλους που κατοικούσαμε μέσα από τις Ηράκλειες Στήλες. Πολύ αργότερα όμως ήρθαν τρομεροί σεισμοί και κατακλυσμοί και, μέσα σε μία μέρα και μία νύχτα φρίκης, όλο το γένος των πολεμιστών σας χάθηκε μέσα στη γη, και το νησί της Ατλαντίδας βυθίστηκε στη θάλασσα και αφανίστηκε. Ο ωκεανός σ' εκείνα τα μέρη έγινε απροσπέλαστος και ανεξερεύνητος από την πολύ βαθιά λάσπη που άφησε πίσω της η Ατλαντίδα καθώς καταποντιζόταν».

Άκουσες λοιπόν, Σωκράτη, μια περίληψη όσων μου είχε διηγηθεί ο γέροντας Κριτίας, μεταφέροντας τα λόγια του Σόλωνα. Όταν μιλούσες χθες για την ιδανική πολιτεία και τους άνδρες της, σκεφτόμουν αυτήν την ιστορία και είχα μείνει έκπληκτος βλέποντας πως, από μια θεόπεμπτη τύχη, στα περισσότερα σημεία συμφωνούσες απόλυτα με τα όσα είχε πει ο Σόλων. Δεν είπα τίποτε εκείνη τη στιγμή· ύστερα από τόσον καιρό, δεν θυμόμουν όλες τις λεπτομέρειες. Σκέφτηκα ότι πρώτα έπρεπε να τα αναπλάσω όλα μόνος μου και μετά να τα πω. Γι' αυτό λοιπόν έσπευσα να δεχθώ την ανταπόδοση που ζήτησες χθες. Σκέφτηκα ότι το δυσκολότερο σε αυτές τις περιπτώσεις είναι να επιλέξει κανείς εκείνο το θέμα που ταιριάζει ακριβώς στο ζητούμενο, και ίσως αυτό να εξυπηρετούσε τις ανάγκες μας. Έτσι λοιπόν, όπως είπε και ο Ερμοκράτης, μόλις φύγαμε χθες από εδώ, τους διηγήθηκα όσα θυμόμουν και, όταν τους άφησα, κατάφερα να ανασυνθέσω όλες σχεδόν τις λεπτομέρειες στη διάρκεια της νύχτας. Πόσο δίκιο έχουν αυτοί που λένε πως ό,τι μαθαίνει κανείς από παιδί μένει για πάντα χαραγμένο στη μνήμη του! Εγώ αμφιβάλλω αν μπορώ να θυμηθώ σήμερα ακόμη και αυτά που άκουσα μόλις χθες. Θα μου έκανε όμως μεγάλη εντύπωση αν ξεχνούσα και το παραμικρό από αυτά που άκουσα πριν από τόσα πολλά χρόνια.

Παρακολουθούσα, βλέπεις, με τόσο πάθος, με τόση χαρά τη διήγηση, ήταν και ο γέροντας τόσο πρόθυμος να με διδάξει απαντώντας στις αλλεπάλληλες ερωτήσεις μου, ώστε εντυπώθηκαν όλα μέσα μου σαν ανεξίτηλα εγκαύματα. Από το πρωί μάλιστα τα επαναλαμβάνω συνεχώς και στους φίλους μας, για να μπορούν και αυτοί να συνεισφέρουν στη διήγηση.

read more ""Οι αρχαίοι Αθηναίοι νικούν τους εισβολείς από την Ατλαντίδα.""